ಕವನ ಲೇಬಲ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಪೋಸ್ಟ್‌ಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಪೋಸ್ಟ್‌ಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ
ಕವನ ಲೇಬಲ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಪೋಸ್ಟ್‌ಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಪೋಸ್ಟ್‌ಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ

ಶನಿವಾರ, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 2, 2017

ಸಂಚಾ..ರಿ.....

ನಾನು ಸಂಚಾ...ರಿ
ಹೊರಟಿದ್ದೇನೆ...ಮೆಟ್ರೋ ರೈಲಿನಲಿ
ಎರಡೂ ಬದಿ ಸರತಿ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತವರು 
ಕತ್ತು ಬಾಗಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ನನ್ನ ಯೋಚನಾಲಹರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ..?
ಎಲ್ಲರೂ ಓದುತ್ತಿರಬಹುದೇ ಕಥೆ, ಕಾದಂಬರಿ, ಕವನಗಳನ್ನು..?
ಇಲ್ಲ ಜನರು ಸಂಚಾರಿ ಫೋನ್ ನಲ್ಲಿ ಖುಷಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.



ನಾನು ಸಂಚಾ...ರಿ 
ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.. ತುಂತುರು ಮಳೆಯಲಿ    
ಬಂಡೆಗಕಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ..ಪೊದೆಗಿಡಗಳ ಪಕ್ಕ
ನನ್ನ ಯೋಚನಾಲಹರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ..? 
ಲೇಖಕರು 'ಮಾಂಡೋವಿ' ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ..
ನಾಯಕಿ ಇಂದಿನ ಸಂಚಾರಿ ಫೋನ್ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ನಡೆಯುವ ವರ್ಣನೆ ಚೆನ್ನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತೇ..?
ಅಥವಾ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರೇಮಪತ್ರ  ಹಿಡಿದು ನಡೆಯುವ ಪರಿಯೇ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತೇ..?


ನಾನು ಸಂಚಾ...ರಿ
ಹೊರಟಿದ್ದೇನೆ...ಪಾದಚಾರಿಯಾಗಿ
ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮರದ ಕೆಳಗೆ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ
ಗುಂಪಾಗಿದ್ದಾರೆ.. ಕಂದಮ್ಮಗಳು.
ನನ್ನ ಯೋಚನಾಲಹರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆತಂಕದ ಪ್ರಶ್ನೆ..?
ಸಂಚಾರಿ ಫೋನ್ ನಲ್ಲಿ 'ಬ್ಲೂವೆಲ್'ಆಡುತ್ತಿರಬಹುದೇ..?
ಅಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳು ಲವಲವಿಕೆಯಿಂದ ಖುಷಿಯಾಗಿ 'ರಾಮಸೀತಾ' ಆಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಭಾನುವಾರ, ಡಿಸೆಂಬರ್ 1, 2013

ಆಘಾತ


ಪಾರತಂತ್ರ್ಯವಾಗಿ ಸಾಕಿದ ಮುದ್ದಿನ ಹಕ್ಕಿ
ಇಂದು ದೂಡಿತೇ ಶರಪಂಜರಕೆ
ತಲ್ವಾರ್ ದಂಪತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮಗಳು ಆರುಷಿಯೊಂದಿಗೆ
ಅಂದು ತೇಲಿತು ಖುಷಿಯ ಲಹರಿ
ಇಂದು ಬರೀ ಹತಾಶೆ, ಆಘಾತ
ಜೇನಗೂಡಿನಂತಹ ಬಾಳು
ಇಂದು ಆಯಿತೇ ಹೋಳು
ನುಚ್ಚುನೂರಾಯಿತೇ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಕನಸು
ಮಣ್ಣುಪಾಲಾಯಿತೇ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ
ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಶೂನ್ಯವಾಗುವುದೇ  ಬದುಕಿನಲಿ
ಬುದ್ದಿವಂತಿಕೆ, ಪ್ರತಿಭೆ
ಜೀವನ ಹಾವು-ಏಣಿ  ಆಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಸಾಕ್ಷ್ಯವೇ ಬೇಕಿಲ್ಲ ನ್ಯಾಯ-ಅನ್ಯಾಯ ತೀರ್ಮಾನದಲಿ
ಮಾನವೀಯತೆಗೆ ಬೆಲೆ ಕೊಡಲಾದಿತೇ ?
ಸಾಂಧರ್ಬಿಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯವೂ ಸಾಕು ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ನೂಕಲು
ಕಳೆದು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಈ ಪ್ರಪಂಚದಿಂದ
ಬರಬಹುದೇ ಯಾವ ಪ್ರಭಾವದಲ್ಲಾದರೂ ಈ ಭೂಮಿಗೆ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೊಸ ಜೀವನಕೆ ?
ಮುಂದುವರಿದಿದೆ ಬದುಕು,
ಪುಸ್ತಕಗಳ ಓದಿಗೆ ಶರಣಾಗಿ ನೋವನು ಮರೆತಿದೆ ಮನಸು
ಅದೇ ವೈದ್ಯ ವ್ರತ್ತಿ ಸೆರೆಮನೆಯಲಿ
ಕೊನೆಯಲ್ಲದ ತೀರ್ಪಿಗೆ ಹೊಸ ತಿರುವಿನ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲಿ.

ಸೋಮವಾರ, ನವೆಂಬರ್ 25, 2013

ಮತ್ತೆ ವಸಂತ.... ಮತ್ತೆ ಹಾಡಿತು ಕೋಗಿಲೆ

ಚಿತ್ರ : ಅಂತರ್ಜಾಲ


ಮಕರಂದ ಪಾನ ಮಾಡಿ ಜೊತೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ
ಝೇಂಕಾರ ಮಾಡುತ್ತಾ ನಳನಲಿಯುತ್ತಿರುವ ದುಂಬಿಗಳೇ...
ನೀವಾದರೂ ಹೇಳಬಲ್ಲಿರಾ ಕಾರಣ
ನಾ ಯಾಕೆ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ವರ್ತುಲದಿಂದ ಹೊರಹೋಗಿದ್ದೆನೆಂದು,
ಬರೆಯುದ ಮರೆತು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆನೆಂದು.
ಮಿಣುಕುವ ಮಿಂಚುಹುಳುಗಳಿದ್ದರೆ ಸಾಕೆ 'ದೀವಿಟಿಕೆ'ಯಂತೆ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯ ತುಂಬಲು ?

ಸ್ವಚ್ಚಂದ ಬಿಳಿ ಸೀರೆಯನ್ನು ಹೊದ್ದು ಮಲಗಿ
ಚಿಂತೆ ಇಲ್ಲದೆ ನಿದ್ದೆ ಹೋಗಿರುವ ಇಬ್ಬನಿಯೇ... ಹೇಳುವೆಯಾ ?
ನಾ ಯಾಕೆ ಬರೆಯಬೇಕೆಂಬ ಮನಸ್ಸ ಚೆಲ್ಲಿ ಹರಿಯಬಿಡಲಿಲ್ಲವೆಂದು,
ಕವಿತೆಗಳ ಗೀಚಬಲ್ಲೆನೆಂಬ ಧೈರ್ಯ ಹೇಗೆ
ಎಲೆಮರೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಮಳೆ ಹನಿಯಾಯಿತೆಂದು.

ಗಿಳಿಗಳ ಭಯದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿದು ಹೋಗ ಬೇಡಿ ಭತ್ತದ ತೆನೆಗೆಳೇ... 
ಅಲ್ಲೇ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿ. ಒಮ್ಮೆ ಆಲಿಸಿ 
ಶಬ್ಧಗಳಿಂದ ಶಬ್ಧಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ 
ಕವನಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಲಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಕೊರಗನ್ನು 
ಕಲ್ಪನೆ ಮೂಡಲಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ ಎಂಬ ನನ್ನ ವ್ಯಥೆಯನ್ನು 
ಬರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ನನ್ನ ಸಾವಿರ ನೆಪಗಳನ್ನು 
ಉರಿಯುವ ಸಾವಿರ ಸಣ್ಣ ಹಣತೆಗಳು 
ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿನಂತೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯ ತುಂಬ ಬಲ್ಲುದೇ ?

ಕಳವೆಯ ಎಳೆಯ ಕಾಳಿಗೆ ಆಶಿಸಿ ಬಂದ 
ಎಳೆ ಗಿಳಿಗಳೇ...  ಹೇಳಿ
ಇಂದು ನನ್ನಿಂದ ಕವಿತೆ ಹುಟ್ಟಲು ಕಾರಣವೇನೆಂದು
ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಅಕ್ಷರಗಳ ಪೋಣಿಸಲು ಬಂದ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಹೇಗೆಂದು. 
ಸಾವಿರ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿದ್ದರೂ ಚಂದ್ರನೇ ಬೇಕು ತಾನೆ ಬೆಳದಿಂಗಳ ಚೆಲ್ಲಲು 

ಧೂಳು ಹಿಡಿದ ರಟ್ಟಿನ ಹೊತ್ತಗೆಯ 
ತಟ್ಟಿ ತೆಗೆದು, ಕಳೆದು ಹೋದ ನೆನಪುಗಳ 
ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮಿಂದೆದ್ದು,
ಮತ್ತೆ ಬರೆದೆ ನಾ 
ಓದಿದ ಕೋಗಿಲೆಗೆ ಮತ್ತೆ ವಸಂತ... 
ಮತ್ತೆ ಹಾಡಿತು ಕೋಗಿಲೆ.  

ಭಾನುವಾರ, ಅಕ್ಟೋಬರ್ 6, 2013

ಕಳೆದೇ ಹೋದವು ಆ ದಿನಗಳು, ಗಂಟೆಗಳು, ಕ್ಷಣಗಳು

ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಎನ್.ಎಸ್..ಎಸ್. ಶಿಬಿರದ ಒಂದು ನೆನಪು.

ಹರ್ಷೋಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಕಳೆದೆವು ನಾವು
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸೇವಾ ಯೋಜನಾ ಶಿಬಿರವನ್ನು,
ಅಜಾಜ್ ಅಹಮ್ಮದ್ ನೇತೃತ್ವ, ವನಿತ, ಕೃಷ್ಣ, ಗಂಗಾಧರರು
ಇದ್ದರು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ನಗುತ್ತಾ ನಗಿಸುತ್ತಾ

                                 ಚಿತ್ರ: ಸಂತೋಷ್ ಜಿ.ಶೆಟ್ಟಿ

ಒಂದೇ ಗಿಡದಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ ನೂರಾರು ಮಲ್ಲಿಗೆಗಳಂತೆ
ಕೆಲಸವ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ನಮ್ಮ ಗೆಳೆಯರು
ಪರಸ್ಪರ ಅಣ್ಣ-ತಮ್ಮಂದಿರಂತೆ, ಅಕ್ಕ-ತಂಗಿಯರಂತೆ,

ಸುಪ್ತಪ್ರತಿಭೆಗಳ ಬಾಗಿಲುತೆರೆದು
ಮನರಂಜಿಸಿದರು ನಮ್ಮ ಗೆಳೆಯರು ಅಂದು
ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ, ನಟನೆಗಳಲ್ಲಿ

                                       ಚಿತ್ರ:ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಈಶ್ವರ್ ನಾಯ್ಕ್

ಗಂಗಾಧರರ ಕ್ವಿಜ್ ಸ್ಪರ್ಧೆ
ಜೀವನವೆಂಬ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಕಲಿಯಲು ಇನ್ನೂ ಇದೆ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರೆ,
ವನಿತರ ಅಂತ್ಯಾಕ್ಷರಿಯು
ಈ ಶಿಬಿರ ಅಂತ್ಯವಾಗದೆ ಮುಂದುವರೆಯುವಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು.

ರೆಂಜಾಳರ ಯೋಚನೆಗಳು
ನಮ್ಮನ್ನು ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆ,
ಮಹಮ್ಮದಾಲಿಯವರು ದೈಹಿಕ ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಂಜಿಸಿದ್ದರು

ಪ್ರಪಂಚವನ್ನೇ ಮರೆತ್ತಿದ್ದರೂ ಕೆಲವರು
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬವ ಮರೆಯದೆ ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು
ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ, ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ, ಸಂತೋಷದಿಂದ,

                                       ಚಿತ್ರ:ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಈಶ್ವರ್ ನಾಯ್ಕ್

ಸೂರ್ಯನ ಬಿಸಿಲಿಗೂ ಬಿಳಿಯಾಗೇ ಇದ್ದ ಮುಖಗಳು
ಬೇಸರದಿಂದ ತೊಳೆದ ಕೆಂಡದಂತ್ತಿದ್ದವು ಆ ಕೊನೆಯ ದಿನ
ಕಳೆದೇ ಹೋದವು ಎಂದಿಗೂ ನೆನಪಿಡಬೇಕಾದ
ಆ ದಿನಗಳು, ಗಂಟೆಗಳು, ಕ್ಷಣಗಳು.

ಸೋಮವಾರ, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 30, 2013

ಹೀಗೇ.....ಕಾವ್ಯವಾಗಿರ ಬೇಕು

                   ಹದಿಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಬರೆದ ನನ್ನ ಮೊದಲ ಕವನ.

ನೂರಾರು ಮಲ್ಲಿಗೆಗಳು ಒಮ್ಮೆಲೆ.....
ಅರಳಿದಂತೆ ಕಾಣುವ ನಿನ್ನ ನಗುವನ್ನು
ಕಂಡಾಗ ನನಗನಿಸುತ್ತದೆ,
ನೀನು ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಹೂವಾಗಿರ ಬೇಕಿತ್ತು.

ಸಂಜೆ ಸೂರ್ಯ ಭೂಮಿಗೆ ಮುತ್ತಿಡುವಾಗ
ಕೆಂಪೇರಿದ ಬಾನಿನಂತಹ ನಿನ್ನ
ಕೆನ್ನೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನನಗನಿಸುತ್ತದೆ,
ನೀನೊಂದು ನೀಲಾಕಾಶವಾಗಿರ ಬೇಕಿತ್ತು.

ಬೆಳದಿಂಗಳನ್ನು ತುಂಬಿರುವ ನಿನ್ನ
ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ
ನನಗನಿಸುತ್ತದೆ, ನೀನೊಂದು
ಬೆಳದಿಂಗಳ ರಾತ್ರಿಯಾಗಿರ ಬೇಕಿತ್ತು.                                                                                                                                              ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ: ಅಂತರ್ಜಾಲ
ಶ್ರೀಗಂಧದ ಬಣ್ಣದ ನಿನ್ನ
ತುಟಿಗಳನ್ನು ಕಂಡಾಗ
ನನಗನಿಸುತ್ತದೆ, ನೀನೊಂದು
ಚಂದನವಾಗಿರ ಬೇಕಿತ್ತು.

ಹೃದಯವೆರಡರಲಸುವೊಂದು ಬಿಂದು
ಹರಡುವ ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು
ಕೇಳಿದಾಗ ನನಗನಿಸುತ್ತದೆ,
ನೀನೊಂದು ಸುಂದರ ಗಿಳಿಯಾಗಿರ ಬೇಕಿತ್ತು.

ನನ್ನ ಅಂತರಾಳದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ
ನೆನಪು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಡಿದಾದ,
ನನಗನಿಸುತ್ತದೆ, ನೀನು
ಹೀಗೇ....ಹೀಗೇ....ಕಾವ್ಯವಾಗಿರ ಬೇಕು ಎಂದು.